Asrı Saadet’te Görme Kaybı ve Yaşlılık: Sahabeler Göz Sağlığı Sorunlarını Nasıl Çözüyordu?
Asrı Saadet döneminde yaşlılık ve hastalık nedeniyle görme kaybı yaşayan sahabeler hayata küsmemiş, rehberler edinerek ve hafızalarına güvenerek ilim ve ibadete devam etmiştir.
📌 Asrı Saadet'te Engelli ve Yaşlı Bireylerin Hayatın İçindeki Yeri
Bugün gözleri az görenler Kur'an ve hadis okurken ya da güneşe karşı gözlük kullanırken, acaba Asrı Saadet döneminde bu problem nasıl çözülüyordu?
Mehmet Kaçar'ın kaleme aldığı yazıda, İslam toplumunun engelli ve yaşlı bireyleri dışlamayan, hatta dünya tarihinde ilk defa görme engelli birini devlet görevine getiren kapsayıcı inanç yapısı ele alınıyor. Suudi Arabistan’ın yakıcı ve kavurucu güneş ışınları ile yaşlılığa bağlı görme kayıpları karşısında sahabeler ömürlerine küsmemiş, dini ve günlük ödevlerini farklı yöntemlerle sürdürmüşlerdir.
👥 1. Bir Kılavuz Edinmek ve Sosyal Destek Almak
Görme yetisi azalan sahabeler, günlük işlerini yürütmek ve özellikle cemaatle namazı eda edebilmek için kendilerine yardımcı olabilecek rehberler edinmişlerdir.
-
📖 Ka'b bin Malik (r.a): Hayatının son dönemlerinde görme yetisini kaybedince, ona oğlu Abdurrahman kılavuzluk etmiş ve babasını her yere götürmüştür.
-
🕌 İbni Abbas (r.a): Yaşlanıp gözleri zayıfladığında, mescide ve ilim meclislerine yardımcılarının rehberliğinde gidip gelmiştir.
🧠 2. Güçlü Hafızalara Dayalı Yoğun İlim ve Hadis Hayatı
Görme yetilerini önemli ölçüde kaybeden sahabeler, okuma ve yazma yerine tamamen işitmeye ve güçlü hafızalarına dayalı bir ilim hayatı seçmişlerdir.
Gözlerin görmemesi, dikkat dağılmasını önleyerek hadis ezberleme ve fıkhi hükümleri nesillere aktarma konusunda onları daha yetkin hale getirmiştir. Cabir bin Abdullah (r.a) ve Abdullah bin Abbas (r.a) gibi isimler, ömürlerinin son dönemlerinde görme yetilerini kaybetmelerine rağmen binlerce talebeye ders vermeye devam etmişlerdir.
📜 3. Mushaf'a Bakarak Teselli Bulma ve Sünnete Sarılma
Sahabeler arasında göz rahatsızlığı olanlar, Kur'an sayfalarına bakarak ve ona sıkıca sarılarak teselli bulmuşlardır.
-
Onlar için Kur'an sayfalarına bakmak, bizzat okumak gibi ibadet kabul edilmiştir.
-
Bu yolla ibadet ederek gözlerinin nurunu artırabileceklerine inanmışlar ve bunu manevi bir reçete olarak uygulamışlardır.
-
Ayrıca tıbbi açıdan sürme (siyah ismid) çekmek gibi dönemin ilaçla tedavi yöntemlerini de aksatmamışlardır.
🤲 4. İbadet ve Toplumsal Görevlerde Aktif Roller
Görme kaybı, sahabeleri mescitten ve sorumluluklarından alıkoymamıştır. Bu konuda en büyük motivasyonları Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) uygulamaları olmuştur.
-
Abdullah bin Ümmü Mektum, Peygamberimiz (s.a.v.) tarafından Medine'de vekil olarak bırakılmış ve gerektiğinde imamlık yapmakla görevlendirilmiştir.
-
Yaşlı sahabeler evlerini mescide çevirmiş ya da rehberler eşliğinde en ön saflarda yer alarak ibadetlerine devam etmişlerdir.
⚖️ 5. Sabır ve Ahiret Müjdesiyle Teselli Bulmak
Sahabiler bu durumu bir isyanla değil, büyük bir teslimiyetle karşılamışlardır. Hz. Peygamber’in (s.a.v.) "Allah buyuruyor ki: 'Kulumu iki sevgilisiyle (iki gözüyle) imtihan ettiğimde sabır ederse, onlara karşılık ona cenneti veririm" hadisi, görme kaybını bir felaket değil büyük bir ahiret sermayesi haline getirmiştir.
Belli bir sahabenin yaşlılık dönemlerindeki hayat hikayelerini daha detaylı incelemek isteyenler siyer ve megazi kitaplarına başvurabilirler.
Hazırlayan: Mehmet KAÇAR
İlgili Haberler
Özel Haber
Özel Haber
Yorumlar (0)
Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın.